ایرانی ها از دیرباز مردمی شاد بودند که به مناسبت های مختلف جشن و پایکوبی می کردند. بعضی از این جشن ها در فرهنگ امروز ما هم باقی مانده، اما بعضی دیگر، آداب و رسوم باستانی است که ما جز داستان های آن چیزی نشنیده ایم. یکی از شادترین روزهای مردم ایران زمین، روزهای منتهی به سال نو و آغاز سال جدید بوده است. در این روزها، مردم به مناسبت های مختلف جشن و پایکوبی می کردند، شب نشینی داشتند و باهم معاشرت می کردند. در این مقاله ۵ جشن باستانی ایران در حوالی سال نو را بررسی می کنیم

نوروز یکی از کهن ترین جشن های به جای مانده از دوران باستان است و اقوام مختلف ایرانی همه ساله با نو شدن سال، نوروز را جشن می گیرند. آداب و رسوم نوروز در مناطق مختلف با یکدیگر متفاوت است. در این مقاله و در آستانه فرا رسیدن عید نوروز شما را با آداب نوروزی برخی اقوام ایرانی آشنا خواهیم نمود. آداب و رسوم نوروز در آذربایجان در منطقه آذربایجان به چهارشنبه آخر سال «چرشنبه خاتون» می گویند. در روستاهای این منطقه، زنان در چهارشنبه سوری بالای اجاق خوراک پزی شکل زنی زیبا را می کشند و زیر آن یک

همه ایرانیان هر ساله جشنی باستانی به نام نوروز را برگزار می کنند. نوروز برای آن دسته از کشورهایی که آن را جشن می گیرند بسیار با ارزش است. اما برای بسیاری از ما این سوال پیش می آید که اساساً شخصیت ها و مراسم مرتبط با این جشن باستانی از کجا نشأت می گیرند و به عبارتی، افسانه های پیرامون هر کدام از آن ها مانند حاجی فیروز، چهارشنبه سوری و سیزده بدر چیست؟ امروز قصد داریم تا با نگاهی به تاریخچه هر یک به درک دقیق تری از آنها برسیم. با ما همراه شوید تا 5 افسانه باستانی

همه ما بارها شنیده ایم که ایران بیش از ۲۵۰۰ سال قدمت دارد. یعنی نیم قرن پیش از میلاد مسیح در ایران تمدن وجود داشته و هخامنشیان به عنوان اولین امپراطوری بزرگ، بر این سرزمین حکمرانی می کرده اند. اما درک این مسئله چندان ساده نیست که این زمان چقدر می تواند طولانی باشد و در آن زمان ایران چگونه بوده است. تاریخ ایران در خاک کشور ریشه دوانده و به هر نقطه از این سرزمین که نگاه می کنیم، آثاری از قدمت را در آن می بینیم. اما قدیمی ترین شهرهای ایران، اکنون از میان رفته اند و چیزی

ایران کشوری با تمدن چند هزار ساله و فراز و نشیب های تاریخی فراوان است که در طول قرون متمادی، شاهد ظهور و سقوط سلسله های گوناگون بوده است. هر یک از این حکومت ها بر اساس موقعیت جغرافیایی، نیازهای نظامی، شرایط اقتصادی یا شرایط آب وهوایی، شهری را به عنوان مرکز فرمانروایی و پایتخت خود برمی گزیدند. تغییر پایتخت ها در طول تاریخ نه تنها سرنوشت سیاسی کشور را رقم می زد، بلکه شکوه، معماری بی نظیر و آبادانی را به آن شهرها هدیه می داد. از کاخ های باستانی گرفته تا پل ها، بازارها و مساجد باشکوه، یادگار

وقتی صحبت از فرار از شلوغی های روزمره و پناه بردن به آغوش سفر می شود، بیشتر ما ناخودآگاه به یاد تعطیلات تابستانی یا جاده های پر از ترافیک عید می افتیم. اما واقعیت این است که پاییز، پادشاه بی رقیب سفرهاست؛ فصلی با هوایی معتدل، خیابان هایی خلوت تر و آرامشی که در هیچ زمان دیگری از سال پیدا نمی شود. در این میان، جنوب ایران در ماه های پاییزی به بهشتی رویایی بدل می شود. زمینی که در تابستان زیر آفتاب سوزان نفس می کشید، حالا با آغوش باز و نسیمی ملایم پذیرای قدم های مسافرانی است که

معماری ایران یکی از مهم ترین شگفتی های گردشگری این کشور است. بخش مهمی از ساختمان های تاریخی ایران، بعد از ظهور اسلام ساخته شده اند. با ظهور اسلام، معماران در شیوه کار خود تغییراتی ایجاد کردند و با همکاری هنرمندان رشته های دیگر، هنری با نام معماری اسلیمی را رواج دادند. بسیاری از معماران ایرانی، مسلمان بودند و به همین دلیل تمام هنر خود را در ساخت مساجد و مقبره های مذهبی کشور به کار بستند. به هرکدام از شهرهای ایران که سفر کنید، احتمالاً یک یا چند مسجد بی نظیر می بینید که به عنوان شاهکار معماری و

داستان پادشاهان ایرانی شبیه به افسانه هایی واقعی است که برگه های تاریخ کشور ما را تشکیل می دهد. اکثر ما ایرانی ها با پادشاهان بزرگ آشناییم یا حداقل نامشان را شنیده ایم. مثلاً می دانیم کریم خان زند، وکیل الرعایا لقب داشت یا داستان هایی درباره سفر ناصرالدین شاه به فرنگ شنیده ایم. اما کم تر شده که بخوانیم داستان زندگی این پادشاهان بزرگ، کجا و چطور به پایان رسید. این مقاله فرصتی است که به پایان داستان پادشاهانی که مقبره آن ها در تهران است، بپردازیم. لطفعلی خان زند لطفعلی خان آخرین پادشاه سلسله زندیه بود. او بعد

در تابستان هیچ چیز بیشتر از سفر به یک مقصد با آب و هوای خنک، لذت بخش نیست. ما ایرانی ها در کشوری چهار فصل زندگی می کنیم و بخاطر رشته کوه های البرز و زاگرس، مناطقی داریم که حتی در مردادماه هم آب و هوای خنک و مطبوعی دارند. سفر تابستانی چند روزه به مقصد مناطق خنک ایران و چشیدن میوه های تابستانی تازه باغ ها، خستگی ناشی از روزهای گرم و طولانی تابستان را از تن به در می کند. در این مقاله ۵ مورد از بهترین مقاصد گردشگری خنک برای سفر در تابستان را گلچین کرده ایم

زندگی در کلان شهر شلوغ و پرهیاهویی مانند تهران، با وجود تمام ترافیک ها و آلودگی های هوای روزمره، یک مزیت پنهان و بسیار ارزشمند دارد: هم جواری با رشته کوه های باشکوه البرز مرکزی. کوهستان های شمال تهران که از شرق در دره دارآباد آغاز شده و تا غرب در دره فرحزاد امتداد می یابند، ریه های تنفسی این شهر و پناهگاهی امن برای فرار از خستگی های طول هفته هستند. قله توچال با ارتفاع ۳۹۶۱ متر همچون نگینی بر تاج این رشته کوه می درخشد و مقصدی جذاب برای کوهنوردان حرفه ای است. خوشبختانه، تنوع مسیرهای کوهنوردی در

ماسال، شهری بی نظیر و سرسبز واقع در گیلان است که در کنار کوه های پرابهت تالش قرار دارد. سراسر شهر ماسال پر از رودهای کوچک و بزرگ است و وجود قبرستان ها و برخی از خرابه های موجود در این شهر، حاکی از قدمت دیرینه و تاریخ کهن این دیار است. اگر از شهر تهران به این شهر زیبا سفر می کنید، حدوداً ۵ ساعت با آن فاصله دارید و با ورود به آن انگار که به شهر عجایب و بهشتی مه آلود وارد شده اید. ییلاقات مه آلود، کلبه های چوبی سنتی و آبشارهای خروشان، ماسال را به

ایران کشوری چهارفصل است که پهنه های کویری و بیابانی آن، بی نظیرترین جادوهای طبیعت گردی را در دل خود جای داده اند. اگر تصور می کنید سفرهای خاطره انگیز تنها به جنگل های شمال یا ساحل دریا محدود می شوند، سخت در اشتباهید؛ زیرا سکوت شگفت انگیز، تپه های شنی طلایی و آسمان پرستاره شب های کویر، تجربه ای فوق العاده و فراموش نشدنی را برایتان رقم می زند. ایران با داشتن کویرهای متنوع در مناطق مرکزی و شرقی، یکی از برترین مقاصد کویرگردی در جهان به شمار می رود. با این حال، انتخاب مقصد مناسب و شناخت مسیرهای