8 دلیل اینکه بعضی از مدیرها محبوب‌ترند

در بعضی از سازمان‌ها، مدیرانی هستند که کارمندها هم از آن‌ها حساب می‌برند و هم واقعاً دوستشان دارند. این علاقه از روی اجبار یا موقعیت شغلی نیست، بلکه از رابطه‌ای سالم، انسانی و حرفه‌ای ریشه می‌گیرد. چنین مدیرهایی محیط کار را به فضایی با رضایت بالا برای کارمندان تبدیل می‌کنند و یک بازی دو سر برد به راه می‌اندازند که در آن کارمندها رضایت شغلی بالا و آرامش خاطر دارند و با بازدهی بالا، زحمات مدیر را جبران می‌کنند. در چنین سازمان‌هایی حتی اگر شرایط دشوار کاری پیش آید، کارمندان سازمان را ترک نمی‌کنند، برای بهبود اوضاع تلاش می‌کنند و حامی مدیر هستند. در این مقاله بررسی می‌کنیم که چرا بعضی مدیرها محبوب‌تر از بقیه هستند و ۸ ویژگی مهم آن‌ها را زیر ذره‌بین می‌گذاریم.

چرا بعضی مدیرها محبوب‌تر هستند؟
محبوبیت مدیرهای موفق به خاطر مهربانی یا سهل‌گیری نیست؛ آن‌ها شاید در بعضی موقعیت‌ها سختگیری‌های بسیاری داشته باشند یا حتی با کارمندان برخورد جدی انجام دهند. اما این مدیرها به‌خوبی می‌دانند در هر موقعیت چطور با کارمندان ارتباط برقرار کنند، چه زمانی کارمندان را تشویق کنند و چه زمانی تا اخراج آن‌ها پیش بروند. این دسته از مدیرها در کنار رفاقت با کارمندان، همیشه حد و مرزها را مشخص نگه دارند. آن‌ها اقتدار خود را حفظ می‌کنند؛ اقتداری که با درک، همدلی و پشتیبانی همراه است. نتیجه این دانش و آگاهی در رفتار مدیریتی این است که کارمندان از فعالیت در کنار مدیرهای محبوب احساس امنیت، انگیزه و رضایت می‌کنند. در ادامه 8 ویژگی مهم مدیرهای محبوب را با جزئیات بیشتر بررسی می‌کنیم.

1. مدیر محبوب بر مهارت‌های مدیریتی تسلط دارد
مدیر محبوب بر مجموعه‌ای از مهارت‌های مدیریتی مثل برنامه‌ریزی، سازماندهی، تصمیم‌گیری، حل مسئله، تفویض اختیار و ارزیابی عملکرد تسلط دارد. تفاوت میان مدیری که به این مهارت‌ها مسلط است و مدیری که بدون دانش مدیریت کار می‌کند، کاملاً محسوس است: اولی باعث نظم، پیشرفت و رضایت در سازمان می‌شود، اما مدیر بدون دانش اغلب باعث سردرگمی، دوباره‌کاری و بی‌انگیزگی در کارکنان می‌شود.
وقتی مدیری مهارت‌های مدیریتی دارد، سیستم درست و اصولی می‌چیند. کارمندان در این سیستم می‌دانند چه کارهایی باید انجام دهند، چه اختیاراتی دارند و برای چه هدفی باید تلاش کنند. چنین مدیری نیاز به مدیریت ذره‌بین و نظارت بر ریز رفتار کارکنان ندارد و فقط مثل یک ناخدا برای کشتی، سکان را در دست می‌گیرد و کشتی را به مقصدی که باید، می‌رساند.

 
2. مدیر محبوب به کارمندها فرصت رشد می‌دهد
مدیرهای محبوب فقط به بهره‌وری لحظه‌ای کارمندان توجه نمی‌کنند. آن‌ها به دنبال شناسایی استعدادها، انگیزه‌ها و توانایی‌های نهفته در افراد هستند و فرصت‌هایی برای آموزش، تجربه‌ اندوزی، ایده‌پردازی و پیشرفت فراهم می‌کنند. در سازمانی که توسط این افراد مدیریت می‌شود، افراد احساس اتلاف وقت نمی‌کنند. آن‌ها می‌دانند که فرصت بروز ایده‌هایشان را دارند، می‌توانند آموزش ببینند و به موقعیت‌های بالاتر دست پیدا کنند. با این رویکرد، آن‌ها آینده خودشان را در سازمان متصور می‌شوند، اهداف فردی‌شان با اهداف سازمانی گره می‌خورد و با انگیزه برای رشد و پیشرفت سازمان تلاش می‌کنند.

3. در سیستم کاری مدیر، جایی برای تبعیض وجود ندارد
مدیر محبوب اهل پارتی‌بازی و توصیه‌پذیری نیست. او تنها براساس شایستگی و عملکرد واقعی افراد درباره جایگاه شغلی آن‌ها تصمیم‌ می‌گیرد. در سازمانی که توسط چنین مدیری هدایت می‌شود، شایسته‌سالاری حاکم است و جایگاه هر فرد در سازمان نتیجه تلاش، توانایی و تعهد اوست، نه رابطه یا سفارش خاص. این نوع مدیریت اعتماد و عدالت را در سازمان تقویت می‌کند. کارمندان در چنین سازمانی می‌دانند که می‌توانند در فضایی رقابتی و سالم فعالیت داشته باشند و برای رسیدن به درجه‌های بالاتر در سازمان تلاش کنند.

4. در سازمان مدیران محبوب، حال کارمندان خوب است
این مدیرها به خوبی می‌دانند که کارمندها ماشین پولسازی نیستند. این دسته از مدیرها با انسان‌هایی با احساسات، دغدغه‌ها و نیازهای روحی کار می‌کنند و به نیازهای انسانی زیردستان خود توجه می‌کنند. به‌صورت خلاصه می‌توان گفت که مدیران محبوب به «حال خوب» تیم اهمیت می‌دهند. آن‌ها ممکن است گاهی برنامه‌ای برای تفریح تیمی بچینند، در مناسبت‌های شخصی مثل تولد کارمندان با آن‌ها همراهی کنند یا فقط با یک گفت‌وگوی ساده نشان دهند که حال اعضای مجموعه برایشان اهمیت دارد. همین رفتارها جو سازمان را گرم‌تر و صمیمی‌تر می‌کند.

5. مدیر محبوب در شرایط سخت از کارمندان پشتیبانی می‌کند
پشتیبانی واقعی از کارمندها در روزهای سخت، یکی از تفاوت‌های بزرگ بین مدیر محبوب و مدیر دیکتاتور است. وقتی کارمندی با مشکل شخصی یا کاری روبروست، مدیر حامی درک می‌کند و تاحد امکان به او کمک می‌کند؛ البته این مدیر حد و مرزها را نیز مشخص می‌کند و جایی برای سوءاستفاده باقی نمی‌گذارد.وقتی مدیر در شرایط سخت حامی کارمندان است، آن‌ها نیز در موقعیت‌های مشابه به دنبال راهی برای جبران می‌گردند. وقتی سازمان با بحران مواجه می‌شود، همین کارمندها با تمام وجود کنار مدیر می‌ایستند و به ترک کردن سازمان حتی فکر هم نمی‌کنند. در سازمان‌های حرفه‌ای با مدیرهای محبوب، رابطه بین مدیرها و کارمندها یک بازی دوطرفه‌ از وفاداری و حمایت است.

6. مدیرهای محبوب گوش شنوای صحبت‌های اعضای سازمانشان هستند
این مدیرها در دسترس هستند و پشت درهای بسته مخفی نمی‌شوند. آن‌ها در سازمان حضور فعال دارند، به محیط سر می‌زنند، با کارمندان حرف می‌زنند و به دغدغه‌های آن‌ها گوش می‌دهند. این شنیدن صرفاً نمایشی نیست؛ آن‌ها تلاش می‌کنند دغدغه‌ها را بفهمند و برایشان راه‌حل پیدا کنند. همین موضوع باعث می‌شود کارمندها احساس کنند نظر و حضورشان در سازمان دیده می‌شود و اهمیت دارد.

7. در سازمان مدیر محبوب، سیستم درستی برای پاداش و تنبیه وجود دارد
یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات برخی مدیرها این است که فقط برای اشتباهات تنبیه در نظر می‌گیرند. آن‌ها تصور می‌کنند وقتی کارمندان کارها را خوب انجام می‌دهند، همین که تنبیه نمی‌شوند، خودش نوعی پاداش است! در حالی که مدیران محبوب تلاش کارمندان را می‌بینند و به موقع از آن‌ها تقدیر می‌کنند. آن‌ها حتی گاهی با طراحی پاداش‌های رقابتی، انگیزه مضاعف در تیم ایجاد می‌کنند. این سبک مدیریت باعث افزایش کیفیت کار و رضایت کارمند می‌شود.

8. قدردانی از کارمندان و احترام به آن‌ها، کار همیشگی مدیرهای محبوب است
احترام گذاشتن به کارمندان فقط در موقعیت‌های خاص یا جلسات رسمی نیست. مدیر محبوب همیشه برای کارمندانش ارزش قائل است، با آن‌ها مؤدبانه و با احترام رفتار می‌کند و بابت زحماتشان قدردان است. این رفتار ساده، اما مداوم، اعتماد و علاقه زیادی در دل کارمندان ایجاد می‌کند. این دسته از مدیران به همه اعضای سازمان، فارغ از موقعیت شغلی آن‌ها احترام می‌گذارند. به‌عنوان مثال رفتار آن‌ها با آبدارچی شرکت مشابه رفتاری است که با عضو هیئت مدیره دارند و به هر دو به یک اندازه احترام می‌گذارند.

سخن پایانی
محبوب بودن یک مدیر، اتفاقی نیست. این ویژگی حاصل مجموعه‌ای از رفتارهای انسانی، حرفه‌ای و مدیریتی است. مدیر محبوب کسی است که احترام می‌گذارد، حمایت می‌کند، اقتدار دارد و اعتماد اعضای سازمان خود را جلب می‌کند. این دسته از مدیران محبوبیت را به‌مرور زمان می‌سازند. محبوبیت یک مدیر فقط یک ویژگی شخصی نیست و می‌تواند به‌عنوان یک سرمایه سازمانی‌ در نظر گرفته شود. زیرا با حضور یک مدیر محبوب در سازمان رضایت شغلی، انگیزه و بهره‌وری کارمندان بیشتر می‌شود و روند رشد و پیشرفت سازمان موفق‌تر خواهد بود.